Daar gaan we weer.......

En weer een nieuwe dag met reisuren/kilometers.

We krijgen onderweg een en ander te horen over het onderwijs in Vietnam. Je kan/mag onderwijs volgen. Er is geen wet die het verplicht. De scholen zijn in 8 levels verdeelt. Ik zal jullie hier niet mee gaan vervelen om de levels uit te leggen. 95% van de Vietnamezen kan lezen en schrijven. Dat vind ik toch best wel veel. En als je vader veel meer poen heeft dan de mijne dan kan je gaan studeren in b.v. Amerika, Australië, Japan, Korea. Volgens onze gids lopen de kosten in de miljoenen $.

Genoeg geleerd weer, we maken een stop bij een bedrijf waar de typisch ronde Vietnamese bootjes ,Thuyen Thung, maakt. Het hek is op slot en Din roept en roept. Er komt een oud vrouwtje aan en zegt dat die lui weg zijn. Ze leidt ons op blote voeten terug, hoekje om, nog een hoekje om en daar kunnen we door een hek naar de werkplaats.

Din legt ons uit hoe het in zijn werk gaat.

We lopen terug naar de bus en Martin wil iets bij het supermarktje kopen waar we langs komen, alleen om dat vrouwtje die hij wat dingdingdong gunt. 

Na de lunch bezoeken we in Nha Trang 2 Cham-torens van Po Nagar en de Long-Sonpagode. We treffen het, en genieten ook even van een optreden.

Nha Trang is de bekendste badplaats van Vietnam, met een 5 km lang zandstrand dat tot de beste stranden van Zuidoost-Azië behoort. Het strand is aan de linkerkant van onze rijrichting, en dus laten wij het daar ook liggen. 🤣🤣

We eten samen met Hetty en Lennart bij de Italiaan die aanbevolen is door onze persoonlijke gids MO.

De dames willen hierna nog even de markt over en ook daar leidt hij ons feilloos heen. Hij wordt beloont met een vers tapbiertje  tegenover het hotel en dan wordt het tijd om de koele kamer op te zoeken.

Voor diegene die aan onze prijsvraag over het ontbijtrestaurant willen mee doen, plaats is niet belangrijk alleen verdieping. Rest was een grap....🤣🤣🤣

Tot morgen!